zondag 3 juli 2011

Kunstbeleid: nieuwe kans of ondergang?

Gepubliceerd op 20 november 2010

Nederland schreeuwt om kunst: Een aantal jaar terug heb ik onderzoek gedaan naar de podiumkunsten en cultuurparticipatie in Nijmegen. Het blijkt dat het agogisch inzetten van kunstzinnige en sportieve middelen een gunstig effect heeft op inwoners. Het verbindt groepen, culturen, leeftijden en inwoners. Het dringt criminaliteit terug en verhoogt deelname aan de maatschappij, ook voor zogenaamde minderheidsgroepen.
Belangrijkste conclusie: actieve en receptieve kunstbeleving zorgt ervoor dat de kwaliteit van leven wordt verhoogd. Daarnaast is het een succesvolle tool in agogische processen die verandering in gedrag bevorderen.

Wanneer de kunsten niet meer toegankelijk zijn voor hen die rond en onder de armoedegrens leven, ontneem je hen een belangrijke mogelijkheid daar uit te komen.
Hetzelfde geld voor ontwikkelingsmogelijkheden van elke burger. We leveren in op talentontwikkeling, die we juist nu zo hard nodig hebben. Het recht van de sterkste gaat zegenvieren. Degene met het meeste geld die wel aan kunstbeleving kan doen, zal alleen maar meer mogelijkheden hebben tot groei. Degene die dat niet hebben lopen het risico in hun eigen kringetje te blijven. Zo blijft er een kloof tussen groepen en mensen ontstaan die alleen maar groter wordt. En dat heet een self forfilling prophecy: De angst regeert. De angst voor een verscheurde samenleving zal werkelijkheid worden.

Innovatie en kunst is onvoorspelbaar. De voorspelling is dat kunst zal groeien en uit nieuwe hoeken zal komen. De hoop is dat het culturele landschap niet zal komen te bestaan uit enkel populaire vormen zoals cabaret en musical. We moeten de ruimte blijven creëren voor moeilijke en minder toegankelijke vormen zoals klassieke muziek, opera en ballet. Combineer bestaande vormen in nieuwe cross-over projecten, waarin culturen en stijlen worden gemixed.

Het huidige kunstbeleid forceert een nieuwe oplossing, dan wel betekent het de ondergang van de beschaving.

We mogen ons niet murw laten slaan. Zeker niet als aanjagers en iniatiefnemers van culturele en maatschappelijke projecten. Wij gaan altijd verder daar waar autoriteiten en instanties het opgeven. Wij komen juist daar waar er problemen zijn en groepen tegenover elkaar staan. Onze rol is een verbindende. Onze resultaten zullen voor zich spreken. Laten we deze kans grijpen om te innoveren en verstofte methodes een nieuwe impuls te geven. Gebaseerd op echte bekrachtiging van mensen, organisaties en betrokkenen.

Komt u er even niet uit? Dan staat ondergetekende altijd klaar met succesvolle projecten en casussen. Sterker nog: We bouwen samen iets nieuws, uniek en aangepast op de situatie. Ondergang? Nee, het is een kans op een professioneel, waardevol en sterk fundament van cultuur. Deze is zo verankerd in onze maatschappij, zo verwrongen met de kern van mens zijn, dat het niet weg te bezuigingen is.

Nederland schreeuwt om cultuur. We zijn leeuwen. Leeuwen laten zich niet wegjagen, omdat een hyena aan een kadaver knabbelt. Wij zijn sociale leeuwen die de prooi delen, omdat we onderdeel uitmaken van dezelfde savanne. Waar we in deze tijd niet meer hoeven te vechten om een plaats aan de waterkant. De tijd innoveert en er zijn kranen en koelkasten. Die overvloed maakt dat we ergens heen moeten met onze instincten. Dan gaan we elkaar bevechten en afmaken, om zo overlevingsdrang kwijt te kunnen. Laten we creëren ipv verslinden. Iets nieuws maken met elkaar, gebaseerd op waarden die passen bij nu.

Samen gaan we de nieuwe kans tegemoet.

Marieke Verhoeckx

cultureel en maatschappelijk vormer, tevens iniatiefnemer van culturele en kunstzinnige projecten.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

zondag 3 juli 2011

Kunstbeleid: nieuwe kans of ondergang?

Gepubliceerd op 20 november 2010

Nederland schreeuwt om kunst: Een aantal jaar terug heb ik onderzoek gedaan naar de podiumkunsten en cultuurparticipatie in Nijmegen. Het blijkt dat het agogisch inzetten van kunstzinnige en sportieve middelen een gunstig effect heeft op inwoners. Het verbindt groepen, culturen, leeftijden en inwoners. Het dringt criminaliteit terug en verhoogt deelname aan de maatschappij, ook voor zogenaamde minderheidsgroepen.
Belangrijkste conclusie: actieve en receptieve kunstbeleving zorgt ervoor dat de kwaliteit van leven wordt verhoogd. Daarnaast is het een succesvolle tool in agogische processen die verandering in gedrag bevorderen.

Wanneer de kunsten niet meer toegankelijk zijn voor hen die rond en onder de armoedegrens leven, ontneem je hen een belangrijke mogelijkheid daar uit te komen.
Hetzelfde geld voor ontwikkelingsmogelijkheden van elke burger. We leveren in op talentontwikkeling, die we juist nu zo hard nodig hebben. Het recht van de sterkste gaat zegenvieren. Degene met het meeste geld die wel aan kunstbeleving kan doen, zal alleen maar meer mogelijkheden hebben tot groei. Degene die dat niet hebben lopen het risico in hun eigen kringetje te blijven. Zo blijft er een kloof tussen groepen en mensen ontstaan die alleen maar groter wordt. En dat heet een self forfilling prophecy: De angst regeert. De angst voor een verscheurde samenleving zal werkelijkheid worden.

Innovatie en kunst is onvoorspelbaar. De voorspelling is dat kunst zal groeien en uit nieuwe hoeken zal komen. De hoop is dat het culturele landschap niet zal komen te bestaan uit enkel populaire vormen zoals cabaret en musical. We moeten de ruimte blijven creëren voor moeilijke en minder toegankelijke vormen zoals klassieke muziek, opera en ballet. Combineer bestaande vormen in nieuwe cross-over projecten, waarin culturen en stijlen worden gemixed.

Het huidige kunstbeleid forceert een nieuwe oplossing, dan wel betekent het de ondergang van de beschaving.

We mogen ons niet murw laten slaan. Zeker niet als aanjagers en iniatiefnemers van culturele en maatschappelijke projecten. Wij gaan altijd verder daar waar autoriteiten en instanties het opgeven. Wij komen juist daar waar er problemen zijn en groepen tegenover elkaar staan. Onze rol is een verbindende. Onze resultaten zullen voor zich spreken. Laten we deze kans grijpen om te innoveren en verstofte methodes een nieuwe impuls te geven. Gebaseerd op echte bekrachtiging van mensen, organisaties en betrokkenen.

Komt u er even niet uit? Dan staat ondergetekende altijd klaar met succesvolle projecten en casussen. Sterker nog: We bouwen samen iets nieuws, uniek en aangepast op de situatie. Ondergang? Nee, het is een kans op een professioneel, waardevol en sterk fundament van cultuur. Deze is zo verankerd in onze maatschappij, zo verwrongen met de kern van mens zijn, dat het niet weg te bezuigingen is.

Nederland schreeuwt om cultuur. We zijn leeuwen. Leeuwen laten zich niet wegjagen, omdat een hyena aan een kadaver knabbelt. Wij zijn sociale leeuwen die de prooi delen, omdat we onderdeel uitmaken van dezelfde savanne. Waar we in deze tijd niet meer hoeven te vechten om een plaats aan de waterkant. De tijd innoveert en er zijn kranen en koelkasten. Die overvloed maakt dat we ergens heen moeten met onze instincten. Dan gaan we elkaar bevechten en afmaken, om zo overlevingsdrang kwijt te kunnen. Laten we creëren ipv verslinden. Iets nieuws maken met elkaar, gebaseerd op waarden die passen bij nu.

Samen gaan we de nieuwe kans tegemoet.

Marieke Verhoeckx

cultureel en maatschappelijk vormer, tevens iniatiefnemer van culturele en kunstzinnige projecten.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Volgers